Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καταναγκασμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καταναγκασμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007
Δευτέρα, Ιανουαρίου 29, 2007
Καταναγκαστική ψευδαίσθηση 1
Από πραγματικό "διάλογο" λογιστή με πληροφορικάριο...
Λογιστής (σε έντονο ύφος...):
Λογιστής (σε έντονο ύφος...):
Θέλω να πληκτρολογώ ότι θέλω... και να μου "βγάζει" ότι θέλω!
Κατηγορια
Καταναγκασμοί,
Ψευδαισθήσεις
Παρασκευή, Ιανουαρίου 26, 2007
Κυριακή, Ιανουαρίου 21, 2007
Επικίνδυνη άγνοια..., στενάχωρη γνώση
Δεν ξέρει τι μπορώ να του κάνω ...
Να τον προστατεύσω; Θα συνεχίσει να μου ζαλίζει τ' αρχίδια!
Να τον καταστρέψω; Θα έχω τύψεις!
Να τον προστατεύσω; Θα συνεχίσει να μου ζαλίζει τ' αρχίδια!
Να τον καταστρέψω; Θα έχω τύψεις!
Κατηγορια
Καταναγκασμοί,
Οίκτος,
Σκέψεις...
Σάββατο, Δεκεμβρίου 30, 2006
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 29, 2006
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 22, 2006
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 14, 2006
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 13, 2006
Κυριακή, Σεπτεμβρίου 17, 2006
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 14, 2006
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006
Κυριακή, Σεπτεμβρίου 10, 2006
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 09, 2006
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 08, 2006
Σάββατο, Φεβρουαρίου 04, 2006
Τα "θέλω" και τα "πρέπει"
Όλα στη ζωή μου, από παιδί, εμφανίζονται σαν διλήμματα.
Ισόρροπες, ισοδύναμες καταστάσεις με βάζουν στη μέση ν’ αποφασίσω.
Πάντα!
Όσοι ζουν μαζί μου, γυναίκες, φίλοι, συγγενείς μου λένε πως αποφάσισα καλά. Έστω και επώδυνα.
Εγώ νοιώθω οτι συνήθως έκανα λάθος. Είτε στερήθηκα την χαρά και την ηδονή γιατί έπρεπε, είτε για την απόλαυση αγνόησα το τίμημα.
Είμαι βέβαιος πιά, λόγω της στατιστικής σταθερότητας, ότι είναι του μυαλού μου.
Όταν θέλω πολύ, ενισχύω τα πρέπει. Κι’ ανάποδα!
Μου αφιερώνω λοιπόν τον παρακάτω άρτι συλληφθέντα λαϊκό στοίχο και πάω να «κάψω» την ρακή που ήπια μεσημεριάτικα στη λιακάδα γκόμεν-less... Όπως πρέπει δηλαδή να την πίνει κανείς!(*)
Τα κόλπα και τα νάζια σου
τα όχι και τα μή
τα σούπα-μούπες και τα δήθεν
έχω βαρεθεί
καν’ ότι θες και μην κοιτάς
τα πώς και τα γιατί
είν’ η ζωή
πολύ μικρή.
(*) γιατί αλλιώς ερωτεύεται....
Ισόρροπες, ισοδύναμες καταστάσεις με βάζουν στη μέση ν’ αποφασίσω.
Πάντα!
Όσοι ζουν μαζί μου, γυναίκες, φίλοι, συγγενείς μου λένε πως αποφάσισα καλά. Έστω και επώδυνα.
Εγώ νοιώθω οτι συνήθως έκανα λάθος. Είτε στερήθηκα την χαρά και την ηδονή γιατί έπρεπε, είτε για την απόλαυση αγνόησα το τίμημα.
Είμαι βέβαιος πιά, λόγω της στατιστικής σταθερότητας, ότι είναι του μυαλού μου.
Όταν θέλω πολύ, ενισχύω τα πρέπει. Κι’ ανάποδα!
Μου αφιερώνω λοιπόν τον παρακάτω άρτι συλληφθέντα λαϊκό στοίχο και πάω να «κάψω» την ρακή που ήπια μεσημεριάτικα στη λιακάδα γκόμεν-less... Όπως πρέπει δηλαδή να την πίνει κανείς!(*)
Τα κόλπα και τα νάζια σου
τα όχι και τα μή
τα σούπα-μούπες και τα δήθεν
έχω βαρεθεί
καν’ ότι θες και μην κοιτάς
τα πώς και τα γιατί
είν’ η ζωή
πολύ μικρή.
(*) γιατί αλλιώς ερωτεύεται....
Σάββατο, Ιουλίου 02, 2005
Η σταγόνα...
Ότι κι' αν κάνεις...
Όσο κι' αν προσπαθήσεις...
η τελευταία σταγόνα θα πέσει στο ΣΩΒΡΑΚΟ!
Όσο κι' αν προσπαθήσεις...
η τελευταία σταγόνα θα πέσει στο ΣΩΒΡΑΚΟ!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

