ΛΙΜΝΗ ΛΑΔΩΝΑ

Εδώ εδίδαξα την κόρη μου την δεύτερη "αρχαιότερη" τέχνη...

Το ΨΑΡΕΜΑ!

Έκτοτε, διαπρέπω ως δολωτής...

Εθνικάρα-Ανθρώπινα δικαιώματα

Τελευταία νέα πρίν από τον ιστορικό αγώνα της Εθνικής μας με την Βραζιλία.

του ονειρο-ανταποκριτού μας Χιμπατζίδη (ειδικού στα ανθρώπινα δικαιώματα)

Ο Ρεχάγκελ συγκέντρωσε το πρωϊ (10 πμ) τους παίκτες της ομάδας μας, για να τους καθορίσει τους ρόλους τους κατά την διάρκεια του βραδυνού ματς. Στόχος η ομαδικότητα και η αλληλοκάλυψη, που μας οδήγησε το καλοκαίρι στον θρόνο του πρωταθλητή.

Τον περίμενε όμως μια τρομακτική έκπληξη.

Πρίν προλάβει να ολοκληρώσει την ανακοίνωση της 11-δας που θα ξεκίναγε τον αγώνα και ενώ παρότρυνε τους παίκτες να επιστρατεύσουν όλες τους τις δυνάμεις και να παλέψουν σαν Μαραθωνομάχοι (τό 'κλεψε από τον Αλέφαντο), είδε τον Χαριστέα και τον Κατσουράνη να σηκώνονται και να ανακοινώνουν:

Βάσει του Νόμου περί αντιρρησιών συνείδησης, άρθρο 18, (υπ' αριθ. 2510 ΦΕΚ 136Α0/27 Ιουνίου 1997)
1. Οσοι επικαλούνται τις θρησκευτικές ή ιδεολογικές τους πεποιθήσεις προκειμένου να μην εκπληρώσουν τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις για λόγους συνείδησης, μπορεί να αναγνωρίζονται ως αντιρρησίες συνείδησης.
2. Οι λόγοι συνείδησης της προηγούμενης παραγράφου θεωρούνται ότι έχουν σχέση με μια γενική αντίληψη περί ζωής, βασισμένη σε συνειδητές θρησκευτικές, φιλοσοφικές ή ηθικές πεποιθήσεις, που εφαρμόζονται από το άτομο απαράβατα και εκδηλώνονται με τήρηση ανάλογης συμπεριφοράς.
3. Οι αντιρρησίες συνείδησης καλούνται να προσφέρουν είτε άοπλη στρατιωτική θητεία είτε εναλλακτική πολιτική κοινωνική υπηρεσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού.

Γι' αυτό και ζητάμε να αποφύγουμε την στράτευση αυτή και να κάνουμε "εναλλακτική θητεία" παίζοντας "μήλα" για διπλάσιο χρονικό διάστημα (180 λεπτά)

Μέσα στην παγωμένη ατμόσαιρα που κάλυψε τα πάντα για λίγες στιγμές, πριν προλάβει ο κόουτς να συνέλθει, ακούστηκε η ήρεμη φωνή του Νικοπολίδη:

Βάσει των δικαιωμάτων
1. εργασίας και ελεύθερης επιλογής επαγγέλματος
2. ελευθέρας διακίνησης και εγκατάστασης
και επειδή βαρέθηκα να κάνω κωλοτούμπες συνέχεια και να πιάνω τα άπιαστα, θα ήθελα να παίξω επιθετικός με την Βραζιλία...

Ποιός είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε... Ξύπνησαν μέσα στον τρελό τον Γερμανό κάτι παλιές μνήμες και άρχισε να ουρλιάζει στα Γερμανικά:

Κουφάλες, προδότες, να πάτε γρήγορα στα δωμάτιά σας και να μην βγείτε μέχρι να σας πώ

Ήταν η σειρά του Κατσουράνη να σηκωθεί και να πεί:

Επειδή η χάρτα των δικαιωμάτων του ανθρώπου εγγυάται
1. ελευθερία από δουλεία και υποτέλεια
2. ελευθερία από βασανιστήρια, και σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία.
3. ελευθερία από αυθαίρετη σύλληψη, κράτηση ή εξορία
4. δίκαιη εκδίκαση και δημόσια ακρόαση από ένα ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο
5. το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι αποδείξεως της ενοχής
6. αποτροπή από καταδίκη για μια πράξη η οποία δεν ήταν ποινικό αδίκημα κατά το χρόνο που διεπράχθει
7. ελευθερία από αυθαίρετη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία

ζητώ να ανακληθεί η απόφαση. Μάλιστα θα ήθελα να προσθέσω ότι μια και κατάγομαι από τον Πύργο της Ηλείας και μια προ-προ-προ-γιαγιά μου ήταν όπως λένε Ρομά, βάσει των συμφωνιών του Ελσίνκι ζητώ:

1. να μου κατασκευάσετε οικισμό και
2. να μου απευθύνεσθε στην γλώσσα των Ρομά αφού πρώτα μου την διδάξετε...

Το τί έγινε μετά δεν περιγράφεται!
Ο Ζαγοράκης (γνωστός "μουνάκιας"), απαιτούσε "ποσόστωση" των γυναικών (κατά προτίμηση Βραζιλιάνων) στο γήπεδο.
Ο Τσιάρτας επηρεασμένος από την στάση της Καθολικής εκκλησίας και του Ιταλικού Δημοψηφίσματος που κατέδειξε ως έμψυχη ακόμη και μια 5-δα κυττάρων του ανθρώπου, απαιτούσε να γίνεται κηδεία ύστερα από κάθε κλωτσιά που θα έτρωγε με αποτέλεσμα να του αφαιρούνται κάποια κομμάτια δέρμα.
Κάποιοι άλλοι τσακώνονταν με τον Γιαννακόπουλο που ζητούσε

δίκαιη και ικανοποιητική αμοιβή, που να διασφαλίζει ένα τρόπο ζωής που αρμόζει στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια

ισχυριζόμενοι ότι προβλέπεται από την τρίτη γενιά δικαιωμάτων

ίση αμοιβή για ίση εργασία

και κακώς αυτός πληρώνεται πιό πολύ απ' αυτούς εκεί έξω που πήγε...
Ευτυχώς, εκείνη τη στιγμή κάποιοι αγνοί φίλαθλοι του "Αρεως", έριξαν καπνογόνα μέσα στα ποδυτήρια και το θέμα έληξε εκ των πραγμάτων.

Για την αντιγραφή
i-fallos

Αρρενωπότητα 1

Ισχυρίστηκα σε προηγούμενο post ότι η αρρενωπότητα (όχι η τεστοστερόνη) είναι συνυφασμένη με την εκπαίδευση και την μύηση. Για να το τεκμηριώσω χωρίς κοινωνιολογικές αναφορές και άλλα βαρετά, ακολουθήστε με παρακαλώ στην εξής διαδικασία:

Παίρνουμε τον Νικηταρά

1. Του κόβουμε το μουστάκι

Μάνι-μάνι μια «ιστορική» σημειολογική διαφορά από το άλλο φύλο εξαφανίζεται. Αλλά όταν εξαφανίζεται το σημείο, οι νεώτεροι - όχι οι παλαιότεροι που έφερναν το βάρος σημειολόγησης - χάνουν την ευκαιρία αναφοράς στο σύνολο των ιδιοτήτων που κουβάλαγε και σιγά-σιγά τις ξεχνούν.
Άντε τώρα πια
να «φας τα μουστάκια σου» με κάποιον,
να ντραπείς «τα μουστάκια σου» αν φερθείς «πούστικα»,
να σεβαστείς το «μουστάκι σου» αν σε προσβάλει κάτι,
να αναλάβεις ευθύνη διότι δεν είσαι πια «αμούστακος»,
να ξεφύγεις απ’ τη μαμά σου μια και έχεις «μουστάκια» πια…


2. Του αφαιρούμε τ’ άρματα

Θα μου πεις καλά τώρα… Εξηγούμαι.
Του παίρνεις την ευθύνη και την υποχρέωση υπεράσπισης των «πάτριων και των ιερών». Το να πάς φαντάρος πια κατάντησε μαλακία. Συμφωνώ κι’ εγώ (ο 29-μηνος). Δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα πλέον. Τώρα, η ηγεσία σου (αν πάει στρατό κανά μήνα) παλεύει να γίνεις «ομοτράπεζος» αν όχι «παρακοιμώμενος» με αυτόν που σε επιβουλεύεται μπας και σε λυπηθεί.
Του παίρνεις την παράδοση και παραλαβή της «οικογενειακής τιμής» από πατέρα σε γιο.
Του αποστερείς την δυνατότητα να «τιμήσει τ’ άρματα του».
Του αποστερείς την υποχρέωση να «σεβαστεί τ’ άρματα του».


3. Του αποτριχώνεις(!) το δασύτριχο στέρνο

Άντε να τώρα να μιμηθεί τον Οδ. Αντρούτσο, να σκίσει το πουκάμισο, να δείξει τα τρυφερά του στήθια και να πει στον Τουρκαλβανό «χτύπα ρε». Το πολύ – πολύ να βρεθούν σε καμιά ντιβανοκασέλα με βελούδινες χειροπέδες και μαστίγια…


4. Δεν τον αποκαλείς ποτέ ξανά «παλικάρι», «λεβέντη», «καπετάνιο»

Τώρα μόνο τα κορίτσια είναι «αντράκια»


5. Του παίρνεις την περηφάνια και το «όραμα» από το βλέμμα και την στάση

Και την αντικαθιστάς με την λαγνεία και τη νωχέλεια


6. Του αλλάζεις τη χροιά της φωνής
σε στυλ Μπιμπίλα άντε «στη χειρότερη» Βαλιανάτου


7. Του βγάζεις την «αγριάδα»
από το βλέμμα, το πρόσωπο, τα χέρια, τα μαλλιά

Τον φορτώνεις κρέμες νυκτός,
του κάνεις ένα whitening στα δοντάκια,
ένα μανικιούρ-πεντικιούρ,
κανένα tattoo στο γοφό (όχι στο μπράτσο),
του βάζεις ζελεδάκι στο μαλλί αφού του κάνεις και ανταύγειες,
του φοράς ένα κοντοπαντέλονο

και παίρνεις ...



την ΝΙΚΙΤΑ!

Χέρι βοηθείας...

Φαίνεται ότι βλέπουμε πολλοί μαζί τα ίδια όνειρα..
Μια βολτίτσα έκανα στη blogsprere και ανακάλυψα ότι οι κάλιστοι βάλθηκαν να ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ηθελημένα ή άθελα τους το προηγούμενο post...
Σας παραπέμπω λοιπόν χωρίς η σειρά να παίζει ιδιαίτερο ρόλο.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΔΥΣΗ
Aριστερά, Φιλελευθερισμός και «Πολιτικώς Oρθόν»
Τι είναι ο νεοφιλελευθερισμός

Τα δύο τελευταία μέσω του :::OPEN:::

THANK YOU GUYS!

Υπερβατικότητα και Πολιτική

Έχω δυο φιλαράκια απ’ τα παλιά, που τα απασχολεί (όπως και μένα) η πολιτική. Περίεργοι άνθρωποι που δεν είναι εύκολο να τους κατατάξεις σε κάποιο «χώρο». Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι φταίνε οι «χώροι», γιατί χωρίς ορθολογική εξήγηση υιοθετούν θέσεις, που τις βαφτίζουν «πολιτικά ορθές» και επομένως εκτός κριτικής…!

Έχουμε «φάει» ώρες μαζί, συζητώντας για συστήματα και νομοτέλειες. Διαβάσαμε και μερικούς σοφούς από τα «δεξιά» κι’ από τ’ «αριστερά». Αποτέλεσμα; Χάλια μαύρα. Όλοι (ή σχεδόν όλοι) δίκιο φαίνεται να έχουν! Ανάλογα πού το πιάνεις και πού τ’ αφήνεις…

Ερώτηση: Τις πταίει;

Απάντηση: Η προσπάθεια λογικής προσέγγισης της πολιτικής!


Ανάλυση:
Η πολιτική, κατά την ταπεινή μου άποψη είναι μια υπερβατική διαδικασία. Υποτίθεται ότι αποτελεί ένα σύνολο κανόνων, που αφορούν τα υποκείμενά της, τα οποία «αποφασίζουν» γι’ αυτή! Υποκείμενα και αντικείμενα εναλλάσσουν ρόλους ξεδιάντροπα. Είναι επόμενο, ότι θα πέσει σε παραδοξότητες. Δεδομένου ότι στις μέρες μας δεν είναι επιθυμητή η ελέω Θεού πολιτική (που θα μας απήλλασσε από τα παράδοξα), θα προσπαθήσω να δείξω μερικές τέτοιες αντιφάσεις, χωρίς να το «παραβαρύνω» το θέμα. Κινδυνεύω βέβαια (είμαι σίγουρος δηλαδή) να πέσω θύμα του ίδιου παραδόξου, μια και ως «αντικείμενο» εξετάζω «υποκειμενικά» το «υποκείμενο»! Θα ξεκινήσω με το επικρατούν σύστημα και θα συνεχίσω με τα άλλα σταδιακά! (είμαι και πολυγραφώτατος…) Να μην βγάλουν και τα ματάκια τους οι 2-3 που με παρακολουθούν!


Φιλελευθερισμός

Αναντίρρητα η «ελεύθερη αγορά» είναι λογική. Έχει ένα βασικό και ουσιαστικό κανόνα. Την μεγιστοποίηση του κέρδους. Η αναζήτηση του κέρδους δημιουργεί απασχόληση, κίνηση κεφαλαίων (άρα πολλαπλασιασμό τους), περισσότερο πλούτο κλπ. Αν βέβαια είναι ελεύθερη για όλους… χωρίς έξωθεν επιβαλλόμενες στρεβλώσεις.
Μπορεί να είναι όμως;

Παράδειγμα Αντίφασης 1
ΚΙΝΑ: Κρατικός (αν όχι δικτατορικο-πυρηνικός!) φιλελευθερισμός. Ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και ιδιωτική πρωτοβουλία όπου και όπως θέλει το κόμμα. Στρεβλώνει την παγκόσμια αγορά με την λεηλασία της όποιας πρωτογενούς ύλης, από το πετρέλαιο μέχρι τον χάλυβα και το τσιμέντο. Το χειμώνα μας βλέπω με μαγκάλι. Κρατική επιχορήγηση 100% για την δημιουργία επιχειρήσεων μεταπώλησης στην παγκοσμιοποιημένη (έ ρε γλέντια…) Δύση. Που απαγορεύει την επιδότηση των εγχώριων επιχειρηματιών. Παλεύει ο μπακάλης και ο αγρότης με την Κίνα ολάκερη!

Παράδειγμα Αντίφασης 2
Ελλάδα: Ελευθερία επενδύσεων και «προγράμματα» (να μια στρέβλωση μάνι-μάνι) μόνο για την «παρέα» που διοικεί και νέμεται την χώρα! Αθρόα εισαγωγή μεταναστών, όχι από συμπόνια ή περίσσευμα πλούτου αλλά για εκμετάλλευση. Όλων από λίγους! Trust (παρά τον νόμο) σε κάθε βήμα! Από το super market μέχρι τα media και τις κατασκευαστικές. Νομενκλατούρες, από την Πολιτική μέχρι τα Πανεπιστήμια! Οτε-τζήδες, Δεη-τζήδες, νταβατζήδες κλπ. Κλέφτες κι’ αστυνόμοι μια παρέα, αναρχικοί με υπουργούς, παπάδες με τσατσάδες. Κοινώς κράτος (ή κοινωνία αν προτιμάτε) δικαίου που το καθορίζουν πολλοί με γνώμονα το πώς θα παρανομήσουν! Αυτοαναιρούμενη υπόθεση.

Παράδειγμα Αντίφασης 3
EU: Ελευθερία διακίνησης προσώπων και αγαθών. Κοινό νόμισμα για ευκολία. Ωραία! Μόνο που κανείς από τους λαούς που την συνέπηξαν δεν εννοούσε με την ελεύθερη αυτή διακίνηση, την «διευκόλυνση» να μην αντιμετωπίζεις και γραφειοκρατικά προβλήματα στο ξεσπίτωμα που υποχρεώνεσαι, για να ακολουθήσεις την εργασία προς επιβίωση από την Ελλάδα στην Γαλλία και μετά Πολωνία, Ουγγαρία, Βουλγαρία και βλέπουμε…
Δεν είναι παροχή ελευθερίας το να μην εμποδίζεσαι να κάνεις αυτό που σε υποχρεώνουν! Δεν φτιάχνεις κοινό νόμισμα για να το υπηρετείς αλλά το αντίστροφο.

Παράδειγμα Αντίφασης 4
Παγκόσμια τράπεζα: Φτιάχτηκε για να βοηθήσει τις αναπτυσσόμενες χώρες να ορθοποδήσουν οικονομικά, δίνοντας χρήματα με όρους που ουσιαστικά τους απαγορεύουν τις επενδύσεις! (βλέπε «Η μεγάλη Αυταπάτη», Joseph Stiglitz, εκδ. Λιβάνη 2002)

Και τελειώνω με το καλύτερο…
Παράδειγμα Αντίφασης 5
ΗΠΑ: Πυρηνικός καπιταλισμός! Ο πόλεμος στην υπηρεσία του εμπορίου. Η πολιτική στην υπηρεσία του πολέμου. Η θρησκεία και η επιστήμη (χέρι χέρι για τω Θεώ!) στην υπηρεσία της πολιτικής. Να ένα επαγωγικό παράδειγμα εμπορευματοποίησης της θρησκείας και της επιστήμης!

552 χρόνια αργότερα...

Τρέξανε οι "εφιάλτες" ν' ανοίξουνε τις πόρτες άλλη μια φορά.
Να μπουν στη Βασιλεύουσα οι Οθωμανοί.
Με γέλια περιμέναν τους Πασσάδες.
Σίγουροι για το μπαξίσι που θα πάρουν.

Μα τόξεραν πια όλοι πως υπήρχαν "εφιάλτες".
Και περιμέναν στις κερκόπορτες.
Έτοιμοι για όλα.
Δεν θα 'φηναν την Πόλη αφύλακτη.

Τους είπαν ότι θα πεθάνουν.
Οι Οθωμανοί είναι ανίκητοι.
Δεν τους ένοιζε πιά.
Γιατί η Πόλη δεν θα τους συγχωρούσε για δεύτερη φορά!



Το "αυτόματης" γραφής παραλήρημα αυτό, αφιερώνεται στο Γαλλικό Λαό, στον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, στους "Τσουκάληδες" που με δυσκολία συγκρατούν το θρήνο τους για τα τόσα χρόνια "τσάμπα" δουλειά του ΕΛΙΑΜΕΠ, αλλά και στους τραλαλάδες που μπερδεύουν τον μαρξιστικό διεθνισμό με τον αντίστοιχο του "άκρατου και ανόθευτου ανταγωνισμού". Μπορεί να μην αντιπροτείνει κάτι ο Πολίτης με το ΟΧΙ του. Γνωρίζει όμως τουλάχιστον τι δεν του αρέσει!



Θα κοιμηθώ ακούγοντας "Μασσαλιώτιδα" και ζητώ την επιείκια του αναγνωστικού κοινού για την παρεμβολή στην "συγκλονιστική" σειρά για την Θ.

ΘΗΛΥΚΟΤΗΤΑ ΙΙ

Λοιπόν,...
σήμερα που είμαι και λίγο κακιωμένος πάμε "ανάποδα"!

Δεν ειναι Θ:

1. η μίμηση (ας είναι σπουδαία και τελεία...) της "ανδρικής" μαγκιάς.
Δεν έχω ακούσει κανέναν, να εκθειάζει την Θ μιας γυναίκας, επειδή είναι τσαμπουκαλού! Ή οτι χορεύει "γαμώ τις ζεϊμπεκιές". Άλλωστε, ποτέ μου δεν διέκρινα την αναγκαιότητα μιας τέτοιας μίμησης!
2. "το νιαούρισμα"
3. η αγένεια
Για την ακρίβεια είναι ακριβώς το αντίθετο!
4. καταφύγιο ανικανότητας και παλιοχαραχτήρα
όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο J95
5. η κραυγαλέα κακογουστιά
τόσο συνηθισμένη τελευταία. Απλότητα κορίτσιααα... Το καρναβάλι είναι μιά Κυριακή το χρόνο!
6. η αντιδιαστολή με το "αρσενικό"
το οποίο ορίζεται πάντα "a posteriori" και κάθε φορά διαφορετικά βεβαίως, για να τονίσει την διαφορά. Μια διαφορά που θα πρέπει να είναι άμεση και προφανής "a priori".
7. "free pass" για τη ζωή!
Όλοι νομίζω το καταλαβαίνουμε αυτό!
8. "αξεσουάρ"
να το φοράμε όποτε μας αρέσει... "Σήμερα αισθάνομαι γυναίκα" και πρέπει να πέσετε όλοι "ξεροί", ενώ άλλες φορές όχι τόσο και πρέπει να με αντιμετωπίζετε ανάλογα!


Και άλλα "ων ουκ έστι αριθμός" για τα οποία θα "τριτώσει" το "κακό"...

ΘΗΛΥΚΟΤΗΤΑ Ι

Σαν επίδοξος απόγονος του «πονηρού γέρου» (του Ευκλείδη ντε!), αλλά και σαν τυραννισμένο αρσενικό καταλαβαίνω - παρακαλώ να συμφωνήσουμε σ’ αυτό - ότι η ΘΗΛΥΚΟΤΗΤΑ (από τούδε θα αναφέρεται ως Θ) δεν μπορεί να ορισθεί με ευθύ τρόπο. Είναι ονειρικό ζητούμενο (γι’ αυτό και το post εδώ…) που μόνο με πλαγιοσκοπήσεις της μορφής:
«δύο σημεία ορίζουν μια ευθεία» (αλλά για το σημείο γαργάρα…)
μπορεί κανείς να την αντιμετωπίσει.
Το έναυσμα το έδωσε η Andrea Zax, όταν σε κάποιο από τα πολυάριθμα (!) προηγούμενα posts μου ρωτούσε:
«Γιατί να αρέσει σε έναν άντρα η Νικόλ Κίντμαν; Διαφωτίστε με»

Φυσικά, μην περιμένετε συντρόφισσες και σύντροφοι, ότι θα σας προσφέρω την αλήθεια και σεις ανάλογα με τον σεξουαλικό σας προσδιορισμό θα την εκμεταλλευθείτε! Ο γράφων δηλώνει σχεδόν πλήρη άγνοια επί του θέματος, παρ’ ότι το μελετώ αδιάκοπα, όπως υποσχέθηκα, εδώ και τρεις μέρες φίλτατε estarian.

Ενώ λοιπόν είχα ετοιμασθεί για εμβριθή ανάλυση, παράθεση λημμάτων, quotations κλπ., αντιλήφθηκα ότι και άλλοι παλαιότεροι σοφοί είναι ομοίως αδαείς! Ειδικά οι σοφοί που συνήθως δεν «πηδάνε»… Παρά ταύτα δικαιούνται άποψης γι’ αυτή τη «φυσική δύναμη» όπως όλοι! Προσκαλώ λοιπό όλο blogo-λόϊ που θα περάσει απ’ το φτωχικό μου το επόμενο διάστημα, να συνεισφέρει με απόψεις που θα παρουσιάζονται front page! Σύμφωνες ή αντικρουόμενες μεταξύ τους. Έτσι με ομαδική δουλειά ίσως καταλήξουμε κάπου! Κυρίως να βοηθήσουμε τα κορίτσια που τα ‘χουν παίξει στο ψάξιμο τώρα τελευταία… Με αποτέλεσμα, γιατί αυτά τα πράγματα είναι ετερο-προσδιοριζόμενα, να τα ‘χουν παίξει και τα αγόρια!

Ξεκινάω πρώτος για να «σπάσω» τις ντροπές.

1. η Θ είναι «κατάσταση»
Σε αντίθεση με την αρρενωπότητα που σε όλες τις κουλτούρες δείχνει να είναι συνυφασμένη με εκπαίδευση και μύηση. Τώρα, θα μου πεις οι γριές; I rest my case!
2. η Θ «ανθίζει»
προσοχή δεν καλλιεργείται αλλά απαιτεί ως έδαφος την αρρενωπότητα!
3. η Θ είναι «ζωντάνια»
«ζωντάνια» δεν σημαίνει «παρτσακλισμός»
4. η Θ «τρέφεται» από την τσαχπινιά.
Σε κάποιες πρώτες τιμές είναι ευθέως ανάλογα μεγέθη
5. η Θ είναι «απαλή»
6. η Θ «ανακουφίζει»
7. η Θ είναι «δεκτική»
8. η Θ είναι «ντροπαλή»
Δεν θυμάμαι ποιος παλιός Έλλην ποιητής έλεγε ότι «η αιδημοσύνη στα μάγουλα μιας κοπέλας είναι το μεγαλύτερο στολίδι της»
9. η Θ είναι μυστικοπαθής
10. η Θ είναι «διάφανη»
έτσι για να φανεί η αντιφατικότητα της κατάστασης.
11. η Θ είναι «δροσερή»
12. η Θ είναι σαγηνευτική
13. η Θ είναι «ευέλικτη»
14. η Θ είναι «κίνητρο»
και για τα δύο φύλα
15. Θ και σάρκα είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος
Πόρισμα: Θ και έρωτας είναι ξαδέλφια
16. η Θ είναι «απαιτητική»
17. η Θ είναι «έξυπνη»
18. η Θ δεν είναι απαραίτητα «λογική»
19. η Θ ασχολείται κυρίως με την Θ
Θ και μετα-Θ είναι μια θεωρία, για να ενισχυθεί το 17 και το 18. Βέβαια και η αρρενωπότητα ασχολείται με την Θ. Όλοι με τη Θ ασχολούνται. Του φαινομένου αυτού έχω δώσει την δόκιμη ονομασία
«υστερικός μουνοκεντρισμός»
20. η Θ αποτελεί «συμπαγοποίηση ενός σημείου»
μην «ψαρώνετε»και εξηγούμαι. Κάθε ακολουθία ιδεών έχει τελικά οριακό σημείο το οποίο συνήθως είναι η φράση:
«γιατί είμαι γυναίκα»
«γυναίκα είναι μωρέ»
«αν ήσουν γυναίκα θα καταλάβαινες»

Σταματώ γιατί «φτιάχτηκα». Θα επανέλθω περιμένοντας τα δικά σας.

Όμηροι...

Ήμουνα λέει 20 χρονών παληκαράκι, αναρχικός, νταβραντωμένος. Το κατεστημένο δεν το αρνιόμουν απλώς. Ήμουν εξοργισμένος. Όλοι αυτοί οι λεφτάδες, με τους πολιτικάντηδες λακέδες τους να τους υπηρετούν με απροκάλυπτη θρασύτητα, με αηδίαζαν. Τι λέω τους μισούσα! Ονειρευόμουν άγριες συμπλοκές, λαϊκά ξεσπάσματα και εξεγέρσεις. Να τους δώ όλους, να τρέχουν να κρυφτούν όπου μπορούν. Να κλαίνε και να παρακαλάνε για οίκτο! Βέβαια, από καιρού εις καιρόν με τα άλλα παιδιά της παρέας, κάναμε κανα "ντου", καίγαμε κανενα αμάξι, σπάγαμε καμμιά βιτρίνα, αλλά μέχρις εκεί. Τα πολλά, παρέμεναν ανεκπλήρωτοι πόθοι...

Είχαμε λοιπόν μαζευτεί κάποιο "περίεργο" βράδυ, καμμιά 100στή από μας σε ένα μεγάλο κτίριο με πολλές αίθουσες και συζητάγαμε (φωνάζαμε δηλαδή) για κάποιο θέμα που μας απασχολούσε. Δεν θυμάμαι και πολλά, αλλά λίγο πρίν είχαμε "πλακώσει" στις γρήγορες κάποιο "μπάτσο" που είχε "τραβήξει" μπιστόλι. Τα αίματα είχαν ανάψει. Ξαφνικά, δεν ξέρω πως έγινε και βρίσκουμε λέει σε μια απο τις αίθουσες του κτιρίου καμμιά διακοσαριά από τους πολιτικούς που μάθαμε να μισούμε. Γέροι και χοντροί, αηδιαστικά φοβισμένοι, δηλαδή "χεσμένοι" για να πούμε και του στραβού το δίκιο, και τους πήραμε λέει ομήρους!!! Τώρα τί ζητάγαμε δεν κατάλαβα, ούτε και θυμάμαι (όνειρο βλέπεις). Μούκανε όμως εντύπωση, ότι ενώ τους είχαμε στα χέρια μας και μπορούσαμε τόσο εύκολα να τους "λιανίσουμε" (10 χρόνια Υπουργοί ήτανε μερικοί απ' αυτούς), φοράγαμε και κουκούλες (κανείς δεν θα μας αναγνώριζε) και δεν μπορούσαν και οι "μπάτσοι" να μπούνε μέσα στο κτίριο, γιατι λέει μια μαγική δύναμη τους κράταγε απ' έξω, εμείς ήσυχα - ήσυχα αποκαλύψαμε τα πρόσωπά μας και καθήσαμε γύρω από τον πιό χοντρό(!) από αυτούς, που άρχισε να μας λέει παραμύθια, "μιά φορά και έναν καιρό..." .

Μετά από πολλές ώρες,αφού ο χοντρός τελείωσε το παραμύθι (δυστυχώς ούτε αυτό το θυμάμαι), σηκωθήκαμε να φύγουμε. Κάποιοι από μας γυρίσανε σπίτι και τους βάλανε οι κουβερνάντες τους (!) για νάνι και οι πιο πολλοί πήγαν σε ένα άλλο κτίριο, πιο μεγάλο από το προηγούμενο, που βρισκόταν στην οδό Κατεχάκη (κοίτα τι θυμάμαι...), μπήκαν σε μια γραμμή και ένας περίεργος τύπος άρχισε να τους πληρώνει!


Παρακαλώ όποιος μπορεί να ερμηνεύσει, ας με βοηθήσει!

Κοσμογονία

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο! Αν και δεν συμπαθώ ιδιαίτερα τον συντάκτη, υποκλίνομαι!

Σύγχρονη Κοσμογονία ή η κατάρρευση του υπαρκτού σκοταδισμού